Podgatunek pamirensis wykazuje również podobieństwa do podgatunków zająca stepowego: centrasiaticus i lehmanni, Jednak jego wielkość ciała mieści się pomiędzy zającami nadrzecznym i stepowym i można go odróżnić po smuklejszej sylwetce.
Zasięg występowania Zasięg zająca pustynnego rozciąga się od północnego i zachodniego Pakistanu i większości Afganistanu przez wschodni Tadżykistan i południowo-wschodni Kirgistan do Mongolii i północno-wschodnich Chin. Faktyczny zasięg jest trudny do oszacowania ze względu odległy krajobraz i brak badań dotyczących tych terenów.
Ekologia Siedlisko Zając pustynny zamieszkuje trawiaste tereny i zarośla pustyni i półpustyni. Nie zajmuje alpejskich łąk ani siedlisk krzewiastych na zboczach brzegów rzek, aczkolwiek może występować na wysokościach do 3500–4000 metrów na obszarach subalpejskich.
Tryb życia Dieta zająca pustynnego obejmuje korzenie, liście, łodygi, jagody i nasiona. Czasami żywi się także kaktusami, aby uzyskać wilgoć. Żeruje głównie o zmierzchu, ale czasami pojawia się w ciągu dnia.