Praca socjalna Pionier pracy socjalnej i redaktor czasopisma Paul Kellogg zaproponował Eastman jej pierwszą pracę zawodową, polegającą na badaniu warunków pracy dla The Pittsburgh Survey. Jej raport, Work Accidents and the Law (1910), stał się kluczowym narzędziem w walce o zdrowie i bezpieczeństwo w pracy. W 1909 sędzia Charles Evans Hughes, który w tym czasie był gubernatorem Nowego Jorku, mianował Eastman do Komisji Stanu Nowy Jork ds. Odpowiedzialności Pracowników i Przyczyn Wypadków Przemysłowych, Bezrobocia i Braku Pracy w Rolnictwie. Jako pierwsza kobieta mianowana członkiem komisji, opracowała inauguracyjne prawo o odszkodowaniach dla pracowników. Model ten stał się standardem w USA podczas prezydentury Woodrowa Wilsona.
W latach 1913–1914 kontynuowała kampanię na rzecz bezpieczeństwa i higieny pracy, pracując jako prawnik śledczy w Komisji ds. Stosunków Przemysłowych USA. Orędowała za „dotacjami na macierzyństwo”, dzięki którym matki małych dzieci otrzymywałyby świadczenia pieniężne. Twierdziła, że zmniejszyłoby to przymusową zależność matek od mężczyzn, a także wzmocniłoby pozycję ekonomiczną kobiet.