W 355 r. odbył się sobór tyryjski. W pierwszym tysiącleciu chrześcijaństwa było ponad dwudziestu znanych biskupów Tyru.
Po podziale Cesarstwa Rzymskiego miasto pozostawało pod kontrolą Bizancjum aż do zdobycia go przez Sasanidów pod wodzą szacha Chosrowa II na przełomie VI i VII w. n.e., a następnie odzyskane na krótko do 640 r., kiedy zostało zajęte przez siły arabskiego kalifatu. Przez cały okres panowania bizantyjskiego metropolita Tyru miał prymat nad innymi biskupami Lewantu jako następny (prototronos) po patriarsze Antiochii. Sufraganiami Tyru były m.in. diecezje Porphyreon (dziś Al-Dżijja), Arca in Phoenicia (Arqa), Ptolemaida (dzisiejsza Akka w Izraelu), Diecezja Sydonu (dzisiejszy Sydon), Byblus (Byblos), Botrys (Al-Batrun), Orthosias in Phoenicia, Aradus (Arwad), Antarados (Tartus), Caesarea Philippi (Banjas), Rachlea (Rachla), Tripolitanus in Phoenicia (Trypolis), Sarepta (Sarafand).