Pakt o nieagresji między ZSRR a Japonią (, Nisso Fukashin Jōyaku, ) lub Pakt o neutralności między ZSRR a Japonią (jap. 日ソ中立条約, Nisso Chūritsu Jōyaku, ros. Пакт о нейтралите́те ме́жду СССР и Япо́нией) – pakt o nieagresji zawarty pomiędzy Związkiem Radzieckim a Cesarstwem Japonii 13 kwietnia 1941 roku, dwa lata po zakończeniu niewypowiedzianej radziecko-japońskiej wojny granicznej. Umowa sprawiła, że przez większość II wojny światowej oba państwa walczyły przeciwko sojusznikom drugiej strony paktu, ale nie przeciwko sobie. W kwietniu 1945 roku, pod koniec wojny z Niemcami w Europie, Sowieci zerwali pakt, a w sierpniu przyłączyli się do wojny aliantów przeciwko Japonii (patrz: wojna radziecko-japońska).
Tło Po upadku Francji i dalszej ekspansji państw Osi, Związek Radziecki chciał naprawić stosunki dyplomatyczne na Dalekim Wschodzie, aby chronić swoją wschodnią granicę i skoncentrować się na europejskim teatrze II wojny światowej. Z drugiej strony Cesarstwo Japonii ugrzęzło w niekończącej się wojnie z Chinami i miało stale pogarszające się stosunki ze Stanami Zjednoczonymi.