Melchior Wańkowicz nie brał udziału w tych działaniach, ponieważ w 1933 roku objął kierownictwo nad państwowym przedsiębiorstwem Reklama Pocztowa.
W 1931 roku Aleksander Kamiński wydał odezwę do harcerzy, rok później opracowano Materjały dla propagandy w szkołach przez Lucynę Krzemieniecką, Zygmunta Rusinka i anonimowego pisarza podpisującego się jako J.P. Zajączkowski; stanowiły one podstawę do sporządzania pogadanek. Plakaty i grafiki zamawiano u uznanych artystów. Stefan Norblin zaprojektował ilustrowane karty do gry Sacharyniak, a Michał Bylina oraz Kamil Mackiewicz tworzyli plakaty. Reklamy prasowe składały się z obszernych tekstów ilustrowanych grafikami autorstwa, m.in. Henryka Nowiny-Czernego i Karola Hillera. W kampanii prawie nigdy nie wykorzystywano fotografii. Jedyna zachowana została opublikowana w jednym z numerów czasopisma „Na Szerokim Świecie” z 1932 roku, znalazła ją pisarka Zofia Zakrzewska. Wańkowicz odegrał kluczową rolę w kampanii, wykorzystując swoje kontakty, doświadczenie i popularność.
W ramach kampanii