Wszystkie te serwisy były utrzymane w stylu jednoznacznie rokokowym, z wyjątkiem Antikzierat, który, zgodnie ze swoją nazwą, zapowiadał już nadejście stylu klasycznego. Naczynia były dekorowane takimi wzorami jak willow czy brandenstein, dekoracją reliefową, ząbkowaną bordiurą, dekoracją ażurową, kwiatami lub motywami zaczerpniętymi z twórczości Watteau, Bouchera i Teniersa. Ten zestaw zdobień wraz z nową, żywą paletą barw, pozwolił na stworzenie wyjątkowych egzemplarzy rokokowej porcelany. Chociaż manufaktura koncentrowała się na produkcji zastawy stołowej, to powstało w niej również wiele figur. Friedrich Elias Meyer przyniósł z Miśni typowy, pełen życia rokokowy styl, chociaż z biegiem czasu jego twórczość stała się bardziej powściągliwa. Jego młodszy brat, , który również znalazł zatrudnienie w Berlinie, był z wykształcenia rzeźbiarzem w kamieniu i tworzył w stylu klasycznym – jego figury są często miniaturową interpretacją monumentalnej rzeźby kamiennej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Porcelana berlińska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.