Okres neoklasyczny thumb|Naczynia z dekoracją szklakiem róż, ok. 1825. Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|Puchar i spodek upamiętniające dwudziestopięciolecie małżeństwa, ok. 1825. Metropolitan Museum of Art thumb|„Bóg rzeki Ebro” – figura wg modelu stworzonego dla tzw. serwisu pruskiego księcia Wellingtona, 1818. Kunstgewerbemuseum, zaginiona od czasu II wojny światowej Fryderyk Wilhelm II nie zamierzał osobiście zajmować się sprawami swojej manufaktury i na jej czele postawił komitet, który miał pozostać organem zarządzającym wytwórnią aż do upaństwowienia w 1918. Jednocześnie w produkcji manufaktury całkowicie zapanował styl neoklasyczny, do czego przyczyniło się również nawiązanie bliskiej współpracy z Akademią Sztuk, przy czym wzorowano się tutaj na manufakturze wiedeńskiej. W 1789 mistrzem modelarskim został , który pracował z architektem oraz rzeźbiarzem Gottfriedem Schadowem. Produkowano wówczas dekoracje stołu w formie wielkich, ustawionych centralnie kompozycji, niektóre według projektów Genellego. Taką dekorację, zaprojektowaną przez Schadowa, dodano m.in. do serwisu powstałego w 1819 z inicjatywy Fryderyka Wilhelma III dla księcia Wellingtona (tzw. serwis pruski, Apsley House).