Zamek w Wiźnie – nieistniejący zamek książąt mazowieckich z początku XV wieku, położony na prawym brzegu Narwi w Wiźnie w województwie podlaskim. Zamek został zbudowany w miejscu mazowieckiego grodu z XI–XII wieku. Był obiektem murowano-drewnianym. Funkcjonował do końca XVIII wieku.
Lokalizacja Góra Zamkowa w Wiźnie położona jest na wzgórzu odciętym od zachodniego brzegu Narwi. Wzgórze ma strome zbocza od zachodu, południa i wschodu i łagodne od północy. Wzgórze pozwalało na daleką obserwację od strony Mazowsza wschodniej płaskiej doliny Narwi.
Wysokość wału wynosi do 3–4m, a licząc od podnóża 9–15 m. Przy warowni znajdował się majdan o wymiarach 105 na 70 m i na nim koncentrowało się najstarsze osadnictwo do czasu lokacji miasta.
Historia Budowę zamku poprzedzało funkcjonowanie polskiego grodu, który powstał w XI wieku. Od około połowy XI w. istniała w Wiźnie komora celna, z której dochody pobierał klasztor benedyktynów w Mogilnie. W źródłach pisanych istnienie Wizny potwierdzone jest w 1145 roku, a istnienie kasztelanii potwierdzono w 1170 roku. Był tu w tym okresie mazowiecki gród kasztelański, który kontrolował ziemię wiską i zabezpieczał drogę z Drohiczyna przez Suraż i Tykocin do Galindii i z Mazowsza do Grodna, z czym wiązał się pobór ceł na rzecz skarbu książęcego.