Od XVI do połowy XIX wieku nieżonaci Anglicy rysowali linie na gładkim popiele. Były one wskazówką odnośnie przyszłego współmałżonka, jeśli w tym samym rzędzie siedziały dwie osoby niebędące w związku małżeńskimSoane, New Curiosities of Literature and Book of the Months, 1849, s. 271.Fox, Oral and Literate Culture in England, 1500-1700, 2000, s. 180–181.. W hrabstwie Kent zwyczaj ten stosowano w Walentynki, aby odgadnąć, do kogo warto się zalecać.
Peruwiańczycy pod koniec XIX wieku rozsypywali popiół na podłodze noc po pogrzebie. Następnego ranka ślady stóp i inne znaki na popiele wskazywałyby, do jakiego zwierzęcia przeniosła się dusza zmarłego i w którym kierunku można było znaleźć to zwierzęHastings, Selbie, and Gray, Encyclopedia of Religion and Ethics, 1908,s. 491..
Wśród ludu Loma w Afryce Zachodniej nadal (od końca XX wieku) stosowano spodomancję w celu określenia płci dziecka przed jego narodzinamiHøjbjerg, Resisting State Iconoclasm Among the Loma of Guinea, 2007, s. 164–165..
Chińczycy na Tajwanie nadal używają końcówek drążków lektyk do oznaczania popiołem z kadzidła ołtarzy ofiarnych, aby następnie interpretować te znaki jako wiadomości od bogówStafford, The Roads of Chinese Childhood: Learning and Identification in Angang, 1995, s.