W 1950 otrzymał powołanie do U.S. Army. Został przydzielony do orkiestry wojskowej (prowadzonej przez wcześniej powołanego Juliana), z którą koncertował na Dalekim Wschodzie dla żołnierzy amerykańskich podczas wojny koreańskiej. Niemal od razu zamienił trąbkę na mniejszy kornet. Zrobił to wbrew panującej modzie. Kornet był ulubionym instrumentem trębaczy z Nowego Orleanu we wczesnych latach jazzu, ale w okresie bebopu stracił pierwszeństwo na rzecz trąbki. Ponadto dzięki zmianie instrumentu mógł uzyskać ciepłe, bogate brzmienie i płynną tonalność.
Po wyjściu z wojska w 1953 wrócił do Tallahassee z zamiarem podjęcia pracy nauczyciela muzyki. Matka usiłowała skłonić go do wyboru studiów prawniczych, on jednak uzyskał magisterium z psychologii oraz licencjat z zakresu muzykiScott Yanow, Trumpet Kings – The Players Who Shaped the Sound of Jazz Trumpet, wyd. Backbeat Books, 2001, . Kiedy przygotowywał się do rozpoczęcia pracy pedagoga na uniwersytecie Florida A&M, na uczelnię przybył z koncertem Lionel Hampton i zechciał posłuchać gry młodego kornecisty. W rezultacie słynny bandlider zaprosił go do swojej orkiestry, w której grał w latach 1954–1955, koncertując m.in. w Europie.