Wacław Maksymilian Broniewski (ur. 1839, zm. zapewne po 1890) – powstaniec styczniowy, przywódca insurekcji w Puszczy Białej, dowódca w bitwie pod Nagoszewem.
Życiorys Pochodził z Tarnowskiego. Jego rodzice zostali zamordowani w czasie rabacji galicyjskiej. Wychował się u stryja w Wyszogrodzie. W 1848, z powodu konieczności zgromadzenia dokumentów spadkowych, został ponownie ochrzczony z datą urodzenia 5 października 1831 i imieniem Maksymilian. Pracował w gospodarstwie domowym z matką, a następnie zaczął naukę w szkole rządowej.
W 1860 wyjechał do Ostrowi Mazowieckiej, by agitować na rzecz powstania. W 1861, zagrożony dekonspiracją, wyjechał do Galicji i na Węgry. Pieszo wybrał się do Wenecji, po drodze uciekł władzom austriackim i z fałszywymi dokumentami przez Alpy dotarł do Lombardii. Zaciągnął się do wojska w Bergamo, po czym podróżował i ostatecznie trafił do Kalabrii. Najpierw służył w artylerii konnej, potem w kawalerii. Był w grupie mężczyzn, którzy podali się do dymisji i ruszyli do Genui, by zorganizować polski komitet dowodzony przez Giuseppe Garibaldiego. Zawiązali Polską Szkołę Wojskową, którą w 1862 przeniesiono do Cuneo.