Tryb życia lewo|mały|Zające białobokie w parze (Meksyk) Zając białoboki prowadzi zwykle nocny tryb życia i występuje w parach. Żywi się trawą i ziołami traktując jako substytut wody. Zazwyczaj żeruje, ścinając i wyrywając źdźbła trawy, żywiąc się liśćmi, korzeniami i węzłami. Jedzenie jest żute, gdy zając białoboki siedzi prosto i wypatruje drapieżników. Przednie łapy służą do kopania i wykopywania bulw Cyperus rotundus i kłączy trawy, co skutkuje owalnymi dołkami żerowymi. Odchody są powszechnie spotykane w tych dołkach i wokół nich.
Zależności międzygatunkowe Wrogami naturalnymi zająca białobokiego są ryś rudy, kojot preriowy, lis długouchy, myszołów rdzawosterny, myszołów preriowy oraz prawdopodobnie orzeł przedni.
Ochrona Zając białoboki jest w dużej mierze ograniczony do Meksyku, gdzie ma szeroki zasięg, ale może być zagrożony ze względu na zmiany w jego otwartym siedlisku trawiastym. Małe, malejące populacje przetrwały w Nowym Meksyku w Stanach Zjednoczonych. Nadmierny wypas bydła zwykle powoduje wzrost krzewów, co sprzyja zającowi wielkouchemu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Zającowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1830 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Georga Waglera