Bitwa o Borneo Północne – starcie zbrojne stoczone pomiędzy siłami alianckimi i japońskimi pomiędzy 10 czerwca a 15 sierpnia 1945 roku w Borneo Północnym. Bitwa była częścią większej kampanii o Borneo prowadzonej w końcowym etapie wojny na Pacyfiku. Obejmowała serię operacji desantowych sił australijskich w różnych punktach na wyspie Borneo wokół Zatoki Brunei i na wyspach położonych wokół niej. Japoński opór wobec desantów był początkowo bardzo słaby, chociaż w miarę postępu kampanii doszło do wielu poważnych starć, a obie strony poniosły znaczne straty, chociaż główne walki były w dużej mierze ograniczone do wyspy Labuan i okolic miasta Beaufort. Podczas gdy konwencjonalne operacje sił alianckich na Borneo koncentrowały się głównie na obszarach przybrzeżnych wokół Zatoki Brunei, w głębi wyspy siły partyzanckie składające się z członków plemienia Dajaków i niewielkiej liczby personelu alianckiego z Services Reconnaissance Department toczyły z Japończykami walkę nieregularną.