Alianci odnieśli sukces w przejęciu kontroli nad regionem, jednak wiele strategicznych korzyści, jakie dawało kontrolowanie Północnego Borneo, straciło znaczenie przez nagłe zakończenie wojny w sierpniu 1945 roku.
Tło Sytuacja strategiczna i planowanie Bitwa o kryptonimie operacja Oboe Six była częścią drugiej fazy operacji alianckich mających na celu zdobycie wyspy Borneo. Borneo Północne było okupowane przez oddziały Cesarskiej Armii Japońskiej od początku 1942 roku po japońskiej inwazji na Borneo; przedtem obszar ten był brytyjską posiadłością kolonialną. Po zajęciu tego obszaru lokalne zasoby ropy naftowej były eksploatowane na potrzeby japońskiego wysiłku wojennego. Ludność wyspy była w tym czasie poddawana surowej polityce okupacyjnej. Doprowadziło to do buntu w Jesselton pod koniec 1943 roku, który został stłumiony przez Japończyków, powodując duże straty wśród ludności cywilnej.
Pierwszy etap kampanii alianckiej na Borneo rozpoczął się w maju 1945 roku, kiedy na wyspie Tarakan, po północno-wschodniej stronie Borneo, wylądował ekwiwalent brygady. Operację w Północnym Borneo zaplanowało dowództwo Południowo-Zachodniego Pacyfiku gen. Douglasa MacArthura.