Bateria była broniona przez działo przeciwlotnicze kal. 20 mm i wiele karabinów maszynowych rozmieszczonych w 15 stanowiskach, wszystkie zamknięte na obszarze o wymiarach 640 na 460 metrów otoczonym dwoma przeszkodami z drutu kolczastego o głębokości 4,6 m i wysokości 1,5 m, które stanowiły również zewnętrzną granicę pola minowego o głębokości 91 m. Kolejną przeszkodą był rów przeciwpancerny osłaniający każde podejście od strony pobliskiego wybrzeża. Pierwotny dowódca baterii, kpt. Wolter, zginął podczas nalotu bombowego Royal Air Force 19 maja 1944 roku. Zastąpił go por. Raimund Steiner, który dowodził 50 saperami i 80 artylerzystami z 1. baterii 1716 Pułku Artylerii 716 Dywizji Piechoty.
Atak 6 czerwca 1944 Tuż po północy 6 czerwca, wysunięty oddział 9. batalionu spadochronowego wylądował z zespołem Pathfinders brygady i bez żadnych problemów dotarł do miejsca zbiórki batalionu. Podczas gdy niektórzy ludzie pozostali, aby oznaczyć pozycje kompanii, zastępca dowódcy batalionu, mjr George Smith, i oddział rozpoznawczy wyruszyli, aby rozpoznać baterię. W tym samym czasie bombowce Avro Lancaster rozpoczęły nalot bombowy, który całkowicie ominął baterię na południu.