Nicola (Nicolò) Barbato (ur. 5 października 1856 w Piana degli Albanesi, zm. 23 maja 1923 w Mediolanie) – włoski chirurg oraz polityk socjalistyczny, poseł do Izby Deputowanych. Z narodowości był Arboreszem.
Życiorys Był synem Giuseppe i Antoniny. Z powodu śmierci ojca został zmuszony przerwać studia medyczne, jednak później je dokończył, następnie pracował w szpitalu w Palermo.
W 1878 roku zaangażował się w działalność ruchu socjalistycznego, zostając członkiem Włoskiej Partii Socjalistycznej, był także jednym z najważniejszych działaczy ruchu Fasci Siciliani dei Lavoratori, którego działalność była monitorowana podczas trwania Pierwszego rządu Giovanniego Giolittiego (1892–1893). 12 maja 1893 roku został aresztowany z powodu podżegania do nienawiści klasowej, a 16 listopada tegoż roku skazano go na karę pozbawienia wolności z możliwością zwolnienia warunkowego po 6 miesiącach odbywania kary. Z powodu uwięzienia nie mógł uczestniczyć w kongresach partyjnych; mimo to został wybrany na członka komitetu centralnego sycylijskich struktur Włoskiej Partii Socjalistycznej.