Po dymisji rządu Giolittiego, 15 grudnia 1893 roku premierem Włoch został Francesco Crispi, formując swój trzeci rząd; już wkrótce ogłoszono stan wyjątkowy na Sycylii, za brutalne tłumienie ruchu Fasci Siciliani odpowiedzialne były siły dowodzone przez generała Roberto Morrę di Lavriano. Barbato sprzeciwiał się koncepcji przeprowadzenia powstania. Został aresztowany i skazany przez sąd w Palermo na karę 12 lat pozbawienia wolności.
W wyniku wyborów parlamentarnych z 1895 roku uzyskał mandat do Izby Deputowanych, wskutek czego został objęty amnestią; mandat poselski sprawował do wygaśnięcia kadencji w 1897 roku. W 1898 roku wziął udział w wojnie grecko-tureckiej, rok później po powrocie do Włoch został skazany na rok pozbawienia wolności za prowadzenie działalności wywrotowej. W 1900 roku został wybrany na członka krajowego zarządu Włoskiej Partii Socjalistycznej, wrócił także do parlamentu w ramach wyborów, jednak już w następnym roku zrezygnował z mandatu.