Kiedy endospory lub sferule przenosi się do zwykłej pożywki laboratoryjnej i inkubuje w temperaturze pokojowej, kiełkują, tworząc formę strzępkową.
Występowanie i siedlisko C. immitis wraz ze swoim krewnym Coccinioides posadasii występuje najczęściej w pustynnych regionach południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych, w tym w niektórych obszarach Arizony, Kalifornii, Nowego Meksyku, Nevady, Teksasu i Utah; oraz w Ameryce Środkowej i Południowej w Argentynie, Brazylii, Kolumbii, Gwatemali, Hondurasie, Meksyku, Nikaragui, Paragwaju i Wenezueli.
Grzyb glebowy występujący na glebach zasadowych, piaszczystych z regionów półpustynnych, z gorącymi latami, łagodnymi zimami i rocznymi opadami od 10 do 50 centymetrów. W glebie żyje jako saprotrof, zwykle na głębokości od 10 do 30 centymetrów pod powierzchnią. W pewnych warunkach może jednak zainfekować ludzi powodując groźną chorobę kokcydioidiomykozę. Zakażenie następuje zwykle poprzez wdychanie zanieczyszczonego pyłu. Oprócz człowieka, spontaniczne infekcje odnotowano u pawiana, osła, kota, bydła, szympansa, szynszyli, kojota, psa, goryla, konia, kangura, lamy, kreta, małpy, myszy, świni, lwa morskiego, owcy, wiewiórki, królik, szczur, tapir i tygrys.
Przypisy
Kategoria:Rogowniczkowate Kategoria:Grzyby chorobotwórcze