W 1961 jego muzyką zainteresował się kolega-saksofonista –Julian „Cannonballa” Adderley i zaproponował mu współpracę. Jej efektem były nagrania, które znalazły się później na doskonale przyjętym albumie Cleanhead and Cannonball. W jego nagraniu dla wytwórni Riverside wzięli także udział: kornecista Nat Adderley, pianista Joe Zawinul, kontrabasista Sam Jones i perkusista Louis Hayes.
Od tego czasu pozostał zawodowo aktywny. Przeprowadził się do Los Angeles. Dzięki odrodzeniu bluesa w latach 60. pozyskał nowych słuchaczy w kraju i za granicą, również wśród młodej publiczności. Odbył duże trasy koncertowe z Countem Basie’em i bluesmanem Johnnym Otisem, z którym stale współpracował, a w 1970 wystąpił na festiwalu jazzowym w Monterey. Wcześniej koncertował w Europie z pianistą z Jayem McShannem. W 1969 nagrał z nim dla francuskiej wytwórni Black & Blue album Wee Baby Blues.
Posługując się tak samo biegle językiem jazzu i bluesa, w następnych latach był stałym punktem na liście wykonawców światowych festiwali jazzowych i bluesowych. Miał również ustalany z wyprzedzeniem stały harmonogram krajowych i międzynarodowych tras koncertowych. Ponadto regularnie nagrywał płyty jako lider i sideman.