Tryb życia Nie ma zbytnio wielu informacji nt. ekologii zająca kantabryjskiego. Biorąc pod uwagę rozproszone rozmieszczenie odpowiedniego siedliska, wydaje się, że zające kantabryjskie funkcjonują jako metapopulacja z różnymi małymi lokalnymi populacjami w dobrych siedliskach, połączonymi przez rozprzestrzenianie się przez niekorzystne obszary takie jak lasy, skały i osiedla ludzkie. Mimo że gatunek ten jak inne zające jest roślinożerny, nie ma szczegółowych naukowych informacji na temat jego diety.
Zależności międzygatunkowe Młode i dorosłe osobniki prawdopodobnie padają ofiarą m.in. lisa rudego, wilka iberyjskiego, żbika europejskiego, kuny leśnej, orła przedniego i jastrzębia zwyczajnego. W Górach Kantabryjskich występuje silne nakładanie się nisz populacji zająca kantabryjskiego i zagrożonej wyginięciem populacji kuropatw.
Ochrona Zając kantabryjski jest klasyfikowany przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody jako gatunek narażony. Nie przeprowadzono badań na jego populacji, chociaż jest uważany za gatunek wrażliwy ze względu na niewielką zajmowaną powierzchnię. Mimo to jest to gatunek łowny w León i Kantabrii. Polowanie na zająca kantabryjskiego jest w Asturii zakazane od lat, jednak w żadnej prowincji nie jest on gatunkiem chronionym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ssaki Europy Kategoria:Fauna endemiczna Hiszpanii Kategoria:Zającowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1976 roku