Również językoznawstwo, genetyka, etnohistoria i archeologia wskazują na istnienie jednej, regionalnej tożsamości na tamtych terenach (patrz: ). Genetycznie, rdzenni mieszkańcy południowej Kostaryki byli bliscy Janomamom oraz jednemu z ludów środkowej Panamy; natomiast kultura materialna ludności wschodniego wybrzeża Kostaryki była powiązana z Selim Farm, czyli prekolumbijskim stanowiskiem archeologicznym w północno-wschodnim HondurasieCultural Landscapes of Resilience and Vulnerability: The Selin Farm Site, Northeastern Honduras. Z terytorium Kostaryki pochodzi powszechny w Isthmo-Colombian Area motyw ptaków (prawdopodobnie tukanów, sepów lub kolibrów) z dużymi dziobami, który pojawiał się w złotnictwie ludów czibczańskojęzycznych.
Inną z kultur dawnej Kostaryki była kultura Chiriquí, w obrębie której wyróżnia się również kulturę Daquis, znaną ze stworzenia słynnych kamiennych kul.
Rdzenni Kostarykanie w czasie podboju hiszpańskiego oraz po nim odcinali wrogom głowy, które stanowiły rodzaj trofeum wojennego.