Obóz stał się następnie placówką Cywilnych Nieregularnych Grup Obrony, które miały obserwować infiltrację sił północnowietnamskich wzdłuż granicy i chronić miejscową ludność.
thumb|left|Mapa północnej części prowincji Quảng Trị James Marino napisał, że w 1964 roku gen. William Westmoreland, dowódca sił USA w Wietnamie, ustalił, iż „Khe Sanh może służyć jako baza patrolowa blokująca wrogą infiltrację z Laosu; baza do […] operacji nękania wroga w Laosie; punkt wyjściowy do rozpoznania Szlaku Ho Chi Minha; zachodnia kotwica dla obrony na południe od strefy zdemilitaryzowanej; i ostateczny punkt wyjścia dla operacji lądowych, mających na celu przecięcie Szlaku Ho Chi Minha”. W listopadzie 1964 roku Cywilne Nieregularne Grupy Obrony przeniosły swój obóz na płaskowyż Xom Cham, przyszłą lokalizację Bazy Bojowej Khe Sanh.
Zimą 1964 roku Khe Sanh stało się bazą wypadową dla ściśle tajnego Dowództwa Wsparcia Militarnego – Grupy Studyjno-Obserwacyjnej (SOG). Miejsce to zostało najpierw założone w pobliżu wioski, a później przeniesione do francuskiego fortuUS Military Assistance Command, Vietnam, Command History 1965, Annex N. Saigon, 1966, s. 18..