W 1966 roku regularne oddziały Sił Specjalnych opuściły płaskowyż i zbudowały mniejszy obóz wzdłuż autostrady nr 9 w Lang Vei, około połowy odległości do granicy z Laosem.
Tło Walki graniczne W drugiej połowie 1967 roku Wietnamczycy z Północy podjęli szereg działań w regionach przygranicznych Wietnamu Południowego. Wszystkie te uderzenia zostały przeprowadzone przez jednostki komunistyczne wielkości pułku, ale w przeciwieństwie do większości poprzednich ataków typu „uderz i uciekaj”, były one ciągłe i krwawe.
Na początku października Wietnamska Armia Ludowa zintensyfikowała rozpoznanie naziemne siłami wielkości batalionu i kontynuowała ostrzał artyleryjski przeciwko Con Thien, twierdzy położonej na szczycie wzgórza w centrum linii obronnej Marines na południe od strefy zdemilitaryzowanej, w północnej części prowincji Quảng Trị. Pociski moździerzowe, artyleryjskie i rakiety 122 mm spadały bezładnie, ale nieustannie na bazę. Wrześniowe bombardowania wahały się pod względem wielkości od 100 do 150 pocisków dziennie, przy czym 25 września osiągnęły największą siłę 1190 pocisków.