Pelagra, rumień lombardzki – choroba wynikająca z niedoboru w diecie niacyny lub jej prekursora – tryptofanu, charakteryzująca się objawami skórnymi, neurologicznymi i jelitowymi. Schorzenie rozwija się głównie wskutek niewłaściwego odżywiania, szczególnie diet opartej na kukurydzy, ubogiej w niezbędne składniki odżywcze. Dawniej pelagra była mylnie uważana za chorobę zakaźną, jednak badania epidemiologiczne i eksperymenty potwierdziły jej etiologię niedoborową. Skuteczne leczenie i profilaktyka opierają się na uzupełnianiu niedoboru niacyny oraz tryptofanu.
Przyczyna, przebieg, objawy Pelagra jest skutkiem niedoboru niacyny (witaminy B3 – kwasu nikotynowego lub niacynamidu), znanej także jako witamina PP (pelagra preventing factor), oraz L-tryptofanu – egzogennego aminokwasu przekształcanego w wątrobie do niacyny. Choroba przebiega z objawami wielonarządowymi i w przypadku późnego rozpoznania oraz nieprawidłowego leczenia może prowadzić do zgonu. Typowy przebieg pelagry oddaje akronim „3D”: dermatitis – stan zapalny skóry, diarrhea – biegunka, dementia – otępienie. Czasem dodaje się czwarte „D”: death – śmierć.