Jednostki te były rozmieszczone na szerokim obszarze między rzeką Mongi, na wschód od Lae do Punktu Arndt, Sattelbergu, Joangengu, Logawengu, Finschhafen, Sisi i na wyspie Tami. Największe skupiska znajdowały się wokół Sattelbergu i Finschhafen, gdzie główne siły znalazły się pod dowództwem gen. por. Shigeru Katagiriego, dowódcy 20 Dywizji. Siła i wydajność japońskich jednostek zostały zmniejszone przez choroby i ich zaangażowanie w zadaniach budowy dróg między Madangiem a Bogadjim.
Podobnie jak alianci, Japończycy również polegali na transporcie wodnym, aby przeprawiać zaopatrzenie i posiłki wokół Nowej Gwinei, wykorzystując trzy okręty podwodne, aby uniknąć przechwycenia przez alianckie samoloty, które wcześniej zadały ciężkie straty podczas bitwy na Morzu Bismarcka. Okręty podwodne zostały uzupełnione barkami, chociaż ich ładowność była ograniczona, a same barki narażone na ataki alianckich samolotów i kutrów torpedowych. Po wyładowaniu zaopatrzenia na brzegu, grupy zaopatrzeniowe były wykorzystywane do przenoszenia zapasów lądem pieszo wzdłuż kilku kluczowych szlaków do głównych koncentracji wojsk wokół Sattelbergu i Finschhafen. Wsparcie lotnicze zapewniała 4 Armia Lotnicza, składająca się głównie z 7 Dywizji Lotniczej i 14 Brygady Lotniczej, wraz z niektórymi elementami z 6 Dywizji Lotniczej.