Klamra ma kształt gruszki lub ósemki. Stożkowaty guzek haczyka pokryty jest stempelkami w kształcie odwróconej litery V, a nasadę płytki zapięcia zdobią trzy odciski stempla o wzorze, który archeolog Adam Cieśliński opisuje jako współśrodkowe kółka z umieszczonym wewnątrz motywem półksiężycowatym. Oba te motywy znane są z kruszcowych ozdób skandynawskich z okresu wpływów rzymskich, również w przypadku naszyjników ze srebra lub brązu.
mały|Zapinka złotego naszyjnika z Dobrocina Złoty naszyjnik z Dobrocina znajduje się dziś w Muzeum Prus Wschodnich (niem. Ostpreußisches Landesmuseum) w Lüneburgu (numer inwentarza 8000/87a).
Inne naszyjniki typu ÄEG 376 Złote naszyjniki germańskie z czasów późnorzymskich uważane są przez badaczy za atrybut osób zajmujących najwyższe pozycje w hierarchii społecznej, być może elitarnych jeźdźców lub elitę wodzowską. Podobne naszyjniki znaleziono w m.in. Neudorf-Bornstein w Szlezwiku (tak samo jak dobrociński w grobie inhumacyjnym oraz z dwiema brązowymi ostrogami), w Gardei/Szlemnie, Czarnówku, Gęstowicach i Plebance (w grobach ciałopalnych, choć ten w Gardei/Szlemnie nie nosi śladów deformacji termicznej). Inny naszyjnik typu ÄEG 376 znaleziono w bagiennym stanowisku w Illerup we wschodniej Jutlandii.