Po pięcioletnim pobycie w Wielkiej Bytanii powrócił z rodziną do Mill Valley. Pracował jako krytyk jazzowy w gazecie „San Francisco Chronicle” oraz nauczał na Sonoma State University i Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Powołał także rodzinny zespół wokalny – Jon Hendrics & Company, w skład którego weszli: żona Judith, która śpiewała z nim w Wielkiej Brytanii, oraz dzieci – Michelle, Aria i Eric. Grupa występowała okazyjnie przez następne dziesięciolecia, niekiedy z gościnnym udziałem różnych wokalistów, m.in. Bobby’ego McFerrina. W 1973 nagrał dwa utwory z Artem Blakeyem i Jazz Messengers – Moanin’ Bobby’ego Timmonsa i Along Came Betty Benny’ego Golsona, które znalazły się na płycie Buhaina.
Swój ostatni album studyjny wydał w 1990. Nosił tytuł: Freddie Freeloader – Jon Hendricks and Friends. W jego nagraniu wzięły udział takie gwiazdy jazzu, jak George Benson, Al Jarreau, Bobby McFerrin, Tommy Flanagan, Jimmy Cobb, Larry Goldings, Wynton Marsalis, Stanley Turrentine, Al Grey, The Manhattan Transfer oraz The Count Basie Orchestra.