Rozwój misji adwentystycznej wiąże się z założeniem w 1908 roku Stowarzyszenia Chrześcijańskich Mężczyzn i Kobiet, a szerzenie się adwentyzmu miało miejsce głównie na Śląsku, o co zadbał głównie Juliusz Piotr z Bielska-Białej, który podobnie jak Szymon zetknął się z adwentyzmem w Niemczech. W czasie I wojny światowej zdelegalizowano zrzeszenie adwentystów, jednakże liczba adwentystów na ziemiach czeskich wzrosła i w chwili powstania Czechosłowacji na jej terytorium żyło ponad 1000 adwentystów dnia siódmego.
thumb|Zbór KADS w Pradze-Strašnice 5 listopada 1919 roku na konferencji w Brnie utworzono Czechosłowacką Unię Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, z pięcioma podległymi jednostkami administracyjnymi (polami misyjnymi i stowarzyszeniami). Do Unii należało 50 zborów z 1600 członkami. W międzywojennej Czechosłowacji adwentyści działali jako Misyjne Towarzystwo Adwentystów Dnia Siódmego, a w 1922 roku zarejestrowano nowe stowarzyszenie pod nazwą Czechosłowacki Związek Adwentystów Dnia Siódmego, które prawnie reprezentowało Kościół, a trzy lata później w Loděnicy założono Instytut Misyjny.