Polska również poparła członkostwo Ukrainy w Unii Europejskiej i NATO. Realizacja doktryny wywołała wówczas pewne napięcia w stosunkach polsko-rosyjskich.

Doktryna ta była kwestionowana przez niektórych komentatorów i polityków, zwłaszcza w XXI w.Piotr A. Maciążek, Słownik Polityki Wschodniej. Polityka Wschodnia, 2011. Pojawiały się też sugestie, że w ostatnich latach została ona porzucona przez polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Inni twierdzą jednak, że polityka ta pozostaje w mocy i jest dalej wdrażana przez polski MSZŽivilė Dambrauskaitė, Tomas Janeliūnas, Vytis Jurkonis, Vytautas Sirijos Gira, Lithuanian – Polish Relations Reconsidered: A Constrained Bilateral Agenda or an Empty Strategic Partnership? pp. 126–27 online, direct PDF download.. Piotr Pietrzak twierdzi, że „choć Giedroyć i Mieroszewski byli idealistami i bardzo często krytykowano ich za naiwność ich pomysłów, to jednak mieli rację, ponieważ udało im się nieświadomie ukształtować przyszłość regionu i zachęcić większość krajów graniczących z Rosją do bardziej aktywnego działania w celu zapobieżenia efektowi domina w Europie Wschodniej, tj. Rosji wyraźnie próbującej wdrożyć scenariusz typu Sudetenland na Ukrainie w 2022 r.”Piotr Pietrzak (2023, February 3). The Giedroyć-Mieroszewski Doctrine and Poland’s Response to Russia’s Assault on Ukraine.