Jej szczególną odmianą jest rycie nożem warstwy polewy (angoby) pokrywającej glinę, co pozostawia wyniesiony ponad powierzchnię naczynia wzór. Naczynia dekoruje się również poprzez nakłuwanie lub nacinanie. Angoba może być używana do malowania lub inkrustacji. Dekorację często stanowią ozdobne glazury, dosyć wcześnie zaczęto również malować ceramikę (początkowo ręcznie, począwszy od XVIII wieku również za pomocą druku lub dekalkomanii). W celu uzyskania specjalnych efektów zdobniczych już w starożytności stosowano zmianę atmosfery pieca podczas wypalania (za szczytowe osiągnięcie tej techniki uważane są greckie naczynia czarnofigurowe i czerwonofigurowe). Szczególnie dobrą glinę czasami polerowano, jak w przypadku ceramiki fazy kultury Majiayao lub ceramiki inkaskiej.

Historia Bliski Wschód thumb|Dzban z dekoracją przedstawiającą zwierzęta i ludzi na łodziach. Egipt, okres Nagada II, ok. 3500–3300 p.n.e. Metropolitan Museum of Art thumb|Dzban zaliczany do grupy tzw. „Szkarłatnych Naczyń”, Chafadżi, ok. 2800–2600 p.n.e. Muzeum Brytyjskie thumb|Butla pielgrzyma pokryta glazurą w kolorze „partyjskiej zieleni”, Mezopotamia, I w. p.n.e.–II w. n.e.