Walki w Hiszpanii W 1837 Antoni Wodziński trafił do Hiszpanii, gdzie zaciągnął się ponownie do wojska i służył w pułku lansjerów polskich biorących udział w wojnie domowej w Hiszpanii (I wojna karlistowska) przeciwko Don Carlosowi za panowania Izabelli II. Za swoje zasługi w walkach otrzymał wyróżnienie od hiszpańskich władz.
Wiemy o tym m.in. z zachowanych listów Fryderyka Chopina do Antoniego Wodzińskiego oraz do Teresy Wodzińskiej.
Powrót do Paryża i związek z Marie de Rozières Po walkach w Hiszpanii Antoni wrócił do Paryża, gdzie ponownie spędzał bardzo dużo czasu z Fryderykiem.
Nawiązał też romans z dawną uczennicą Chopina i nauczycielką fortepianu córki George Sand, Marie de Rozières.
Marie była profesorem fortepianu w Paryżu, przyjaciółką i zaufaną osobą Fryderyka i George. W pewnym momencie ta relacja się zmieniła i Fryderyk całkowicie zmienił stosunek do Marie de Rozières. Uważał, że Marie ma zły wpływ na jego przyjaciela, Antoniego, z jednej strony, a z drugiej zaczął mieć o niej bardzo złe zdanie i narzekał, że komplikuje mu życie.