thumb|240px|Trio Kenny’ego Barrona na festiwalu jazzowym w hiszpańskim San Javier, 2022. Od lewej: Kenny Barron, Kiyoshi Kitagawa i Willie Jones III Kenny Barron (ur. 9 czerwca 1943 w Filadelfii) – afroamerykański pianista i kompozytor jazzowy, oraz edukator. Jeden z najbardziej wpływowych post-bopowych pianistów głównego nurtu jazzu. Laureat NEA Jazz Masters Award 2010.
Życiorys Miał czworo rodzeństwa. Jego starszy brat, William (1927–1989) był saksofonistą jazzowym. Sam zaczął grać na fortepianie w wieku dwunastu lat. W nauce pomagała mu siostra pianisty Raya Bryanta i późniejsza matka gitarzysty Kevina Eubanksa. Mając piętnaście lat zaczął grać zawodowo – przez niedługi czas występował w orkiestrze Mela Melvina, do której zarekomendował go, pracujący w niej William. W 1959, chodząc jeszcze do szkoły średniej, zdobywał doświadczenia muzyczne grając z saksofonistą Jimmym Heathem i perkusistą Phillym Joe Jonesem. Po jej ukończeniu odbył krótkie tournée z grupą multiinstrumentalisty Yusefa Lateefa. Nagranie w 1960 albumu Lateefa The Centaur and the Phoenix było jego debiutem fonograficznym, ale nie jako pianisty, lecz kompozytora i aranżera. Jako pianista zadebiutował w 1961 na płycie swojego brata, Billa – The Tenor Stylings of Bill Barron. Miało to miejsce niedługo po jego przeprowadzce do Nowego Jorku.