Wodzińscy znani byli w kraju m.in. przez ojca Marii, Jana Pawła, który był wielokrotnym posłem na sejm, jej przyszłego szwagra, senatora wojewody Prezesa Senatu, Macieja Wodzińskiego, kuzyna z dworu w Suchej senatora-kasztelana Karola Wodzińskiego i jego bratanka generała Ignacego Wodzińskiego (komendanta Szkoły Rycerskiej) oraz związanych z dworem w Kterach, kuzyna biskupa smoleńskiego Gabriela Wodzińskiego i jego siostrzenicę księżną Mariannę z Wodzińskich Radziwiłłową.
Teresa przyszła na świat w 1790 w pałacyku przy ulicy Królewskiej 1640 należącym do jej rodziców, który pod koniec XIX uległ rozbiórce.
Bardzo wcześnie została sierotą. Nie jest znana data śmierci rodziców, ale z relacji pisarza Antoniego Wodzińskiego (który 100 lat później napisał biografię Marii Wodzińskiej) oboje rodzice Teresy zmarli gdy była jeszcze dzieckiem. Trafiła pod opiekę wuja Antoniego, brata stryjecznego jej ojca.
Pisarz Antoni takimi oto słowy opisał jej charakter i temperament:
Wychowywała się w domu wuja Antoniego i ciotki Kasyldy z Orsettich (z którymi Wodzińscy byli blisko i często się wiązali) wraz z ich dziećmi – Maciejem Wodzińskim (przyszłym senatorem-wojewodą) i jego młodszym bratem Wincentym Szymonem Wodzińskim.
I w tym drugim, Wincentym Szymonie, Teresa się zakochała.