Obie firmy 1 stycznia 1889 roku połączono w jedną spółkę.
Był aktywny społecznie. Należał do gminnej rady parafialnej, starał się o budowę kościoła ewangelickiego i opiekę parafialną nad chorymi. W latach 60. XIX wieku był prezydentem izby handlowej, najpierw w Gliwicach, a potem w Opolu. W 1873 roku za zasługi dla gospodarki i polityki społecznej uhonorowano go tytułem (niem. Kommerzienrat). Był także filantropem. Ufundował m.in. szkołę przemysłową w Gliwicach (późniejsze V Liceum Ogólnokształcące im. A. Struga w Gliwicach), szkołę przy ulicy J. Śliwki, kościoły i ich wyposażenie, a także obiekty sportowe.
Zmarł 1 marca 1891 roku w Gliwicach po ciężkiej chorobie. Pochowany został w grobowcu rodzinnym na tamtejszym cmentarzu starokozielskim. W testamencie zapisał dla szkoły przemysłowej w Gliwicach kapitał w wysokości 25 tys. marek, z których utworzono fundację Hegenscheidta-Wernickiego przyznającą corocznie stypendia dla najzdolniejszych uczniów.
Życie prywatne Urodził się w rodzinie Petera i Katheriny z d. Opterdeck, właścicieli małego zakładu produkującego drut, jako najmłodszy z pięciorga rodzeństwa.