Od 2002 roku wydatki na służbę zdrowia wyniosły 77 miliardów euro, a włoski system opieki zdrowotnej oceniany jest jako jeden z najlepszych w Europie, choć Włosi narzekają na długi czas oczekiwania na specjalistyczne usługi i opłaty dodatkowe w niektórych regionach. W niektórych regionach wprowadzono dodatkowe opłaty za leki i badania, ale są z nich zwolnione określone grupy, takie jak dzieci, emeryci, bezrobotni oraz pacjenci z przewlekłymi chorobami. link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Tessera_Sanitaria_Italia-Fronte.jpg|prawo|mały|Karta Narodowego Systemu Zdrowia mały|Wnętrze szpitala San Gerardo w Monzy
Narodowy System Zdrowia We Włoszech opieka zdrowotna jest dostępna dla wszystkich obywateli i mieszkańców dzięki mieszanemu systemowi publiczno-prywatnemu. Publiczną częścią jest Narodowy System Zdrowia (Servizio Sanitario Nazionale, SSN), który działa pod egidą Ministerstwa Zdrowia i jest zarządzany na poziomie regionalnym.
Lekarze rodzinni są w pełni opłacani przez SSN, muszą zapewniać wizyty co najmniej pięć dni w tygodniu i mają limit pacjentów wynoszący 1500. Pacjenci mogą wybierać i zmieniać swojego lekarza rodzinnego, w zależności od dostępności.