Leki na receptę można uzyskać tylko za zaleceniem lekarza. Jeśli są one przepisywane przez lekarza rodzinnego, zazwyczaj są one subsydiowane, co oznacza, że pacjenci płacą jedynie dopłatę, która zależy od rodzaju leku oraz dochodów pacjenta (w wielu regionach leki na receptę są darmowe dla osób o niskich dochodach). Leki dostępne bez recepty są opłacane z własnej kieszeni.
Zarówno leki na receptę, jak i dostępne bez recepty były wcześniej sprzedawane tylko w licencjonowanych aptekach (wł. farmacia), jednak ustawodawstwo z 2006 roku liberalizowało sprzedaż leków bez recepty w supermarketach oraz innych sklepach (wł. parafarmacia). W badaniu przeprowadzonym w 13 rozwiniętych krajach Włochy zajmowały szóstą pozycję pod względem stosowania leków w 14 klasach w 2009 roku oraz piątą w 2013 roku. Badane leki były wybierane na podstawie wysokiej częstości występowania, powszechności i/lub umieralności chorób, które powodowały znaczną długoterminową chorobowość oraz wysokie koszty wydatków, a także istotne postępy w profilaktyce lub leczeniu dokonane w ciągu ostatnich 10 lat.