Ucieczka z Polski W 1946 roku na lotnisku Kraków-Rakowice, gdzie stacjonował 3 plm, dowódcą był Rosjanin, mjr. pil. Mikołaj Połuszkin na lotnisku tym odbywały się loty szkoleniowe pod nadzorem pilotów rosyjskich. 4 lipca 1946 na pierwszy lot szkoleniowy wystartowali pilot radziecki lejtnant Iwanow oraz pilot mjr. Tadeusz Siewierski. Zaplanowany lot był ćwiczebną walką powietrzną. Siewierski wykonywał lot w parze z Iwanowem który był doświadczonym pilotem frontowym. Iwanow oprócz szkolenia polaków pełnił w czasie lotu także zadanie obserwacji i pilnowania polskich pilotów, był tzw. aniołem stróżem. Obaj piloci wystartowali na samolotach myśliwskich Jak-9 do strefy pilotażu samolot Siewierskiego, Jak-9 numer boczny 26 należący do 3. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego, gdzie mieli przeprowadzić ćwiczebną walkę z drugą parą pilotów na wysokości 3000 metrów. W czasie lotu będąc już w rejonie strefy Siewierski zdecydował się na ucieczkę, aby odłączyć się od Iwanowa, wleciał samolotem w środek chmury i zniknął z pola widzenia swojego „opiekuna". Iwanow stwierdził, brak samolotu Siewierskiego w strefie ćwiczeń, rozpoczęto poszukiwanie rejonu strefy lotów i okolicy. Po kilku godzinach poszukiwań stwierdzono że pilot prawdopodobnie uciekł samolotem poza granice państwa.