O powyższym fakcie świadczyły przeanalizowane fakty: pilot w czasie lotu nie zgłaszał żadnych awarii, nie odnaleziono śladów katastrofy samolotu, nie otrzymano zgłoszeń o awaryjnym lądowaniu samolotów w poszukiwanym rejonie. Tymczasem pilot Tadeusz Siewierski poleciał w kierunku zachodnim i wylądował bezpiecznie w amerykańskiej strefie Niemiec zachodnich. Była to prawdopodobnie pierwsza ucieczka samolotem z komunistycznej Polski do krajów zachodnich. Kolejnym uciekinierem był ppor. Arkadiusz Korobczyński, w marcu 1949 roku podczas lotu samolotem Ił-2 z Samodzielna Eskadra Lotnictwa Marynarki Wojennej stacjonującej w Wicko Morskie skierował samolot do Szwecji, wylądował w Gotlandii.
W związku z faktem dezercji oficera lotnictwa, po ucieczce pilota Tadeusza Siewierskiego powołano specjalną komisję weryfikacyjną pod przewodnictwem oficera politycznego płk Sergiusza Minorskiego, zastępcy dowódcy ds. polityczno-wychowawczych (rozkaz MON nr 0853 z 30 lipca 1946r.). W rezultacie przeprowadzonej „weryfikacji" ponad 200 oficerów lotników zwolniono ze służby, określono ich słowami:[....]osób obcych idei Polski Ludowej (cyt. „Lotnictwo Polski Ludowej 1944-1947”).