mały|Charków po zajęciu przez wojska niemieckie. Zniszczony ChTZ-16 ChTZ-16 (oznaczenie wojskowe T16) – radzieckie działo samobieżne na bazie ciągnika rolniczego produkowane w Charkowskiej Fabryce Traktorów.
Historia i konstrukcja Po wybuchu Wielkiej Wojny Ojczyźnianej duże straty w czołgach latem 1941 roku, zmusiły dowództwo Armii Czerwonej do podjęcia pilnych działań. 20 lipca 1941 roku Państwowy Komitet Obrony ZSRR wydał dekret nr 019 O osłonie pancernej czołgów lekkich i o opancerzeniu ciągników rolniczych. Postanowiono uzbroić rolnicze ciągniki gąsienicowe w armatę kalibru 45 mm i używać ich jako dział samobieżnych. Projekt opancerzenia ciągnika, oraz całą dokumentację niezbędną do produkcji seryjnej zlecono do opracowania w biurze konstrukcyjnym NATI.
Na początku sierpnia 1941 roku NATI zbudowało cztery różne modele ciągników opancerzonych z działami czołgowymi kalibru 45 mm, na bazie ciągników: 1TMW, ChTZ-3, ChTZ-NATI i ChTZ-5. Po krótkotrwałych testach porównawczych wybrano do produkcji seryjnej wersję opartą na modelu ChTZ-NATI. Podczas opancerzania podwozie ciągnika zostało wzmocnione, zastosowano też gąsienice o drobniejszych ogniwach. Grubość pancerza wynosiła 10–25 mm. W opancerzonej kabinie zamontowano działo czołgowe kalibru 45 mm o ograniczonym kącie ostrzału.