4 listopada 1918 zgłosił się w Polskiej Komendzie Wojskowej w Krakowie. Został przydzielony do załogi pociągu pancernego nr 1 „Odsiecz”. Wziął udział w bitwie o Lwów. Później został przeniesiony do Naczelnego Dowództwa WP na stanowisko referenta w sekcji samochodowej, a następnie do 1 pułku artylerii polowej Legionów na stanowisko oficera technicznego IV dywizjonu motorowego. Wziął udział w wyprawie kijowskiej, a w ramach tej operacji w zagonie na Żytomierz. W sierpniu 1920 jego oddział został włączony w skład 16 pułku artylerii polowej jako III dywizjon. Wyróżnił się 16 września 1920 w walkach pod Horodcem i Kamieniem Królewskim jako dowódca II plutonu 7 baterii 16 pap.
1 czerwca 1921 był przydzielony z 16 pap do Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 277. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie kontynuował służbę w 16 pap w Grudziądzu. W 1924 został przeniesiony do 13 dywizjonu artylerii konnej we Lwowie. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 92. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1925 był przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisko referenta organizacyjnego, a następnie wrócił do 13 dak, w którym dowodził baterią i pełnił funkcję oficera zwiadowczego.