W kwietniu 1928 został przeniesiony do 9 dywizjonu artylerii konnej w Baranowiczach. W styczniu 1934 był kwatermistrzem dywizjonu. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska w 9 dak i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX, a następnie przeniesiony w stan spoczynku.
Był współpracownikiem firmy „TE-KA-BE”. Zmarł 12 czerwca 1941 w Warszawie, a dwa dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A10, rząd 8, miejsce 13).
Był żonaty z Eriką Laengner primo voto Czechowską (1904–1981), z którą miał syna Romana, ps. Roman (1924–1944), żołnierza batalionu szturmowego „Odwet II”, poległego w powstaniu warszawskim, i córkę Ewę (1931–1986).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 66 – 19 lutego 1922 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Obrony Lwowa Odznaka pamiątkowa artylerii konnej II RPWidoczna na fotografii odznaka jest uszkodzona. Brakuje orła, skrzyżowanych luf armatnich z gorejącą bombą i proporczyka artylerii konnej.
Przypisy
Bibliografia