Głowa wydrówki rudawej zabarwiona jest jednolicie. Handbook of the Mammals of the World podkreśla wręcz brak znaczeń typowych dla innych dydelfowatych, nieobecnych także u drugiego gatunku wydrówki. Zwraca też uwagę na krótki pysk, zwłaszcza jeżeli porówna się go z pyskami innych dydelfowatych o względnie dużych jak na tę rodzinę rozmiarach. Na głowie tego ssaka znajdują się krótkie, zaokrąglone uszy barwy brązowej, ledwo widoczne ponad futrem. Oczy ma wydrówka barwy ciemnego brązu.
Ogólnie długie ciało wydrówki przyczyniło się do nadania jej nazwy rodzajowej. Kojarzy się ona bowiem z wydrą. Dotyczy to zarówno nazwy naukowej, nazwy angielskiej rodzaju i nazwy polskiej tegoż rodzaju. Grzbiet wydrówki rudawej porasta futro jednolitej barwy, zmieniającej się u różnych osobników od płowej żółci do barwy płowej, czy też ciemnego brązu. Brzuch porasta futro bledsze niż na grzbiecie, barwy czerwonej ochry do bladego bądź też ciemnego brązu. Futro jest ogólnie miękkie i gęste, jednakże przepuszcza ono wodę.