Kolegiata św. Bartłomieja Apostoła (wł. Collegiata di San Bartolomeo Apostolo) – rzymskokatolicka świątynia parafialna znajdująca się we włoskim mieście Busseto.
Historia Budowę rozpoczęto w 1339 roku na polecenie markiza Uberta Pallavicina na miejscu starszego kościoła. 17 września 1340 świątynię konsekrowano pw. św. Bartłomieja. 9 lipca 1436 bullą papieską ustanowiono ją siedzibą kapituły kolegiackiej, a w następnym roku rozpoczęto wznoszenie nowej kolegiaty, ukończonej w 1440 roku. W XVIII wieku wnętrze przebudowano w stylu rokokowym.
Architektura i wyposażenie Świątynia od zewnątrz jest gotycką, trójnawową bazyliką z nielicznymi elementami renesansowymi. Od wschodu zamyka ją wieloboczna absyda wsparta przyporami. Umieszczono na niej trzy okna: dwa ostrołukowe i jedną rozetę. Ramy okienne wykonano z terakoty. Wnętrze pokryte jest rokokową sztukaterią, wykonaną w latach 1753–1754 przez Fortunata Ruscę i Carla Bossiego. Nawę główną przykrywa sklepienie żebrowe. Na filarach zachował się XV-wieczny fresk przedstawiający Madonnę z Dzieciątkiem oraz średniowieczny fresk z wizerunkiem Chrystusa Odkupiciela. Do filarów przymocowane są kinkiety z 1767 roku, a w nawach bocznych znajduje się sześć konfesjonałów z 1795 roku.