Prezbiterium i absyda zachowały gotycki charakter, dekorujące je freski ze scenami Męki Pańskiej z 1942 oraz witraże wykonał malarz . Klasycystyczne stalle autorstwa Francesca Gallego pochodzą z ok. 1805 roku. Ścianę absydy dekoruje obraz z wizerunkiem św. Bartłomieja pędzla . Ołtarz wykonał w XVIII wieku Giovanni Battista Febbrari. Pierwotnie w prezbiterium znajdowały się dwie empory po obu jego stronach – jedna mieściła organy, a z drugiej korzystał chór. W XX wieku obie rozebrano, a organy ustawiono na posadzce za ołtarzem. Od 1979 rozbudowany instrument znajduje się w jednej z kaplic bocznych.
Kaplice okalają z obu stron korpus nawowy. Poświęcone są: Matce Bożej Wniebowziętej (pierwotnie św. Antoniemu Opatowi), św. Józefowi (pierwotnie śś. Kosmie i Damianowi), Matce Bożej z Lourdes, Matce Bożej Różańcowej, Najświętszemu Sercu Pana Jezusa (pierwotnie Najświętszemu Sakramentowi), Świętemu Krzyżowi, św. Antoniemu Opatowi (pierwotnie Matce Bożej Wniebowziętej), ofiarom Wielkiej Wojny (pierwotnie śś. Antoniemu Padewskiemu i Bernardynowi ze Sieny) i Matce Bożej Niepokalanie Poczętej (pierwotnie św. Hieronima). Organy umieszczono w ostatniej z kaplic, pierwotnie poświęconej św. Domninowi.