Obiektowo zorientowany filozof podkreśla w swoich pracach, że konieczność poznania pośredniego nie jest tylko ujęciem czysto ludzkiego ograniczenia epistemologicznego, ale dotyczy każdego przedmiotu realnego, ze względu na jego wycofanie. Stąd też zauważa, że przedmioty realne potrzebują narzędzi pośrednich. By rozpoznać złożony charakter współistnienia przedmiotów Harman wprowadza termin przyczynowości zastępczej. Harman pokazuje, że rozpoznanie i wchodzenie w relacje wymaga realnej intencji oraz odbywa się wstępnie na płaszczyźnie przedmiot realny - przedmiot zmysłowy (realność drugiego przedmiotu jest ukryta). Każda relacja między przedmiotami ma charakter:
zastępczy: zachodzi pomiędzy pośrednikami jakimi są wizerunki występujące we wnętrzu innego przedmiotu. asymetryczny: pierwotna konfrontacja zachodzi pomiędzy przedmiotem realnym a zmysłowym. zbuforowany: żaden z przedmiotów nie zlewa się z drugim lub otoczeniem zmysłowym ze względu na rozdzielenie generowane przez pośrednie zapory.
Cały ruch wchodzenia w relację wyłania się z powiązań zastępczych, które są okazjonalne. Powołują one do życia kolejne, nowe przedmioty, które mają własne wewnętrza, ponieważ każda relacja sama w sobie też jest przedmiotem.