Z kolei ostatnia umożliwia wykonywanie rytmów dobowych, takich jak pompowanie całej kolonii, pożywianie się kolonii w nocy, także wyzbywanie się za dnia wody z organizmu, wkraczanie w stan spoczynkowy, wykonywanie ruchów perystaltycznych, a także zdolność do luminescencji.
Główny polip jest zakotwiczony w miękkich sedymentach dennych za pomocą proksymalnej mięśniowej nasady. Nasada ta może być nadymana. Rachis zawiera od kilku do wielu drugorzędowych polipów, które wznoszą od boków, a na nich rozgałęziają się kolejne polipy, określane jako autozooidy. Te dzielą się na dwa typy: gastrozoidy (o pierzastych czułkach, odpowiadające za pożywianie się) i syfonozooidy (bez czułków, są to mniejsze polipy odpowiadające za cyrkulację wody). Niektóre gatunki posiadają polipy w kształcie liści lub pasków. Jeszcze inne, takie jak , mogą mieć zooidy o pośredniej formie, które znane są jako mezozooidy. U części rodzin rozmieszczenie polipów wokół rachis przybiera wyraźnie dwubocznie symetryczną postać. Nazwa „pióra morskie” i angielskie Sea Pens, a także naukowy termin Pennatulacea odnosi się do podobieństwa do gęsiego pióra, taką bowiem formę przybiera cała kolonia;