Albert Abrams (ur. 8 grudnia 1863 w San Francisco, zm. 13 stycznia 1924 tamże) – amerykański lekarz, który zasłynął jako twórca budzącej kontrowersje „radioniki”. Opracował urządzenia rzekomo zdolne do diagnozowania i leczenia z niezwykłą skutecznością.
W 1878 roku rozpoczął naukę w , gdzie w 1881 roku uzyskał amerykański tytuł medyczny. a po nauczeniu się języka niemieckiego tego samego roku wyjechał do Heidelbergu, gdzie kontynuował studia na tamtejszym uniwersytecie, kończąc je w 1882 roku. Chociaż dokumenty uczelni potwierdzają jego pobyt, brak dowodów na to, że rzeczywiście uzyskał tam tytuł doktora, jak sam twierdził. Później kontynuował edukację w Londynie, Berlinie, Wiedniu i Paryżu, a w 1883 roku zdobył tytuł doktora medycyny (M.D.) w Cooper College. Abrams posługiwał się także tytułem LL.D., rzekomo przyznanym przez „University of Portland”, choć istnienie takiej uczelni nie jest potwierdzone.
Od 1893 do 1898 roku był profesorem patologii w Cooper Medical College w San Francisco. W 1898 roku zrezygnował z pełnionej funkcji – najprawdopodobniej z powodu nacisków związanych z kontrowersjami dotyczącymi jego metod, które zostały uznane za szarlatanerię.