Sąd okręgowy uznał, że kwestionowane działań typowych dla związków wyznaniowych (ordynowanie duchownych, afiliowanie kongregacji i wydawanie honorowych doktoratów) nie było na tyle istotnym argumentem, aby uzasadniać tym odmowę zwolnienia podatkowego.
Orzeczenie Sądu Najwyższego Australii z 1983 roku, że religia nie musi wierzyć w Boga, aby być rozpoznawaną prawnie, zostało odebrane jako umożliwienie działalności ULC i podobnych kościołów w AustraliiChristopher Reed, „Tax decision paves the way for the Church of the Holy Dollar”, The Age (Melbourne, Australia, 29 October 1983), p. 3.. W następnym roku, w Stanach Zjednoczonych, IRS ponownie odebrał kościołowi status zwolnienia podatkowego. Kościół wniósł o orzeczenie deklaracyjne w Sądzie ds. Roszczeń Federalnych Stanów Zjednoczonych w odniesieniu do swojego statusu zwolnienia podatkowego za lata objęte sprawą. Sąd ds. Roszczeń Federalnych utrzymał w mocy decyzję o cofnięciu zwolnienia podatkowego, uzasadniając to tym, że Kościół nie był prowadzony wyłącznie w celach zwolnionych z opodatkowania, jak wymaga I.R.C. § 501(c)(3); udzielał porad podatkowych swoim duchownym i nie kontrolował działalności afiliowanych kongregacjiUniversal Life Church, Inc. v. United States, 13 Cl.Ct. 567 (1987), aff’d, 862 F.2d 321 (Fed. Cir. 1988)..