Do rzadkich wyjątków na przełomie XIX i XX wieku należały nadwozia zamknięte, jak zmotoryzowana kareta Daimler Riemenwagen Coupé z końca wieku, .

Lata 1900–1919 thumb| Mercedes Simplex z nadwoziem tonneau (1902) thumb|Podwójny faeton Franklin Model D (1910)

Po 1900 roku nastąpiły zasadnicze zmiany, które doprowadziły do wykształcenia się samochodu o odrębnym od pojazdów konnych, specyficznym wyglądzie. Związane to było ze zrozumieniem, że przy większych rozwijanych prędkościach samochód musi dla bezpieczeństwa mieć nisko położony środek ciężkości i większy rozstaw osi. W tym czasie też upowszechniły się koła szprychowe o mniejszej niż poprzednio średnicy, takiej samej z przodu i tyłu, ogumione oponami pneumatycznymi. Pierwszym samochodem zbudowanym według nowych zasad, z dłuższym rozstawem osi, wydłużoną maską silnika z przodu i nadwoziem na niżej zawieszonej ramie, z siedzeniami przodem do kierunku jazdy za silnikiem, był sportowy Mercedes z 1901 roku, dający początek osobowemu modelowi Mercedes Simplex. Styl ten stał się szybko ogólnie przyjętym stylem budowy samochodów. Typowym atrybutem stała się długa wąska maska silnika, zwieńczona chłodnicą, oraz błotniki przednie i tylne, połączone stopniami. Już wówczas niektóre marki starały się wypracować indywidualny styl nadwozia.