Walenty Mróz (ur. 1889 w Woli Rzędzińskiej, zm. 1968 w Tarnowie) – proboszcz w Porębie Radlnej i Tymowej, kapelan 201 Pułku Szwoleżerów, uczestnik bitwy warszawskiej, major Wojska Polskiego.
Życiorys Po ukończeniu Gimnazjum wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Po święceniach jako wikariusz został skierowany do parafii w Ryglicach, ale w czasie I wojny światowej, od września 1914 do sierpnia 1916 przebywał w Rosji. Pobyt ten był prawdopodobnie jakąś formą represji. Na zesłaniu nawiązał kontakty ze znajdującymi się tam rodzinami niemieckimi.
Po powrocie z zesłania był jeszcze wikariuszem w parafii w Krościenku, ale w czasie wojny polsko-bolszewickiej został zmobilizowany i przydzielony od 1 sierpnia 1920 do 201 pułku kawalerii. Był to naprędce organizowany, wobec ogromnych niedostatków na froncie, pułk zapasowy, który po zakończeniu działań wojennych został przemianowany na 3 Pułk Szwoleżerów im. Jana Hipolita Kozietulskiego. Ks. Mróz, będąc kapelanem tego pułku, brał udział w bitwie warszawskiej, m.in. w bojach pod Nieporętem, Ćwiklinem i Baboszewem.